Bekleyeceğiz

Bir çiçek umuttur. Belki yeşerir ve kırmızı, sarı, mavi açar. Baharın müjdesini getirir. Ama umutlanmak mı? Şimdilik belki uzak…

Küçük bir kap yeter… Toprak yok… Olsun… Çay artıkları ne güne duruyor? Ya yumurta kabukları? Onlar da vitamin! Minik yaprakları büyütmeye yetmez mi? Çaresizliklerin arasında küçücük çareler gülümsetmez mi insanı?

Demir parmaklıklı küçük pencerenin kenarında hayat bulur, hepsine bir umut ışığı olur belki… Güneş o pencereye hiç gelmese de, hava henüz ısınmasa da. Buz gibi rüzgar kemiklerine kadar titretse de insanı. Gökyüzü azıcık da olsa görünüyor ya… Uzaklarda kuşlar uçuyor. Ara sıra kuşların sesleri duyuluyor yakınlarda… Çok nadir de olsa…

Kapat gözlerini. Ulu bir çınarın avuçların kadar yapraklarının başının üzerinde dans ettiğini farz et … Gölgesi sarsın, kucaklasın seni. Ya da şırıl şırıl suyun kenarında, bir söğüdün dibinde, suyun tatlı melodileriyle uykuya daldığını  hayal et. Ellerinde bir demet papatyayla… Yemyeşil çayırlar…

Söküp yok ettiler umut ışığını. Narin yaprakları yoldular. Hepsini… Çay artıklarıyla, yumurta kabuklarıyla birlikte çöpe attılar. Umutlar şimdilik dağların ardına gizlendi. Gözlerimiz hep yollarda. Beklemedeyiz. Yorulsak da, tükensek de… Bekleyeceğiz…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s